Кнауэр
с. 222chid (chinatti, chinttē, p. chidyatē; aor. conj. chāitsīt; pp. chinna, inf. chēttum, ger. °chidya) рѣзать, разсѣкать; от-, обгрызать. — antar отрывать, уносить (mā ... antaśchāitsīt aor. conj. śat.). — ā отрѣзывать, отнимать. — vi id., раздѣлять. — [σκίζω, σκινδαλμός, лат. scindō, лит. skḗdžiu, цсл. cediti „цѣдить“, ср. гот. skeidan „scheiden“].