Кнауэр с. 236 nú (и nū́) ну, теперь, же, пожалуй (особ. при вопросахъ). — [νύ, νύν, νῦν, лат. nunc, nū-dius, гот. nu „nun“, лит. nù, цсл, ny-nĕ „нынѣ“].