Кнауэр с. 225 támas n. темнота, тьма, мракъ. — [лат. tenebrae, лит. tamsà, цсл. tъma „тьма“, ср. лит. tamsùs, цсл. tьmьnъ „темный“, др.-в.-нѣм. dinstar „finster“ etc.].